Pinpilinpussies
Non: Amarauna Arte Fabrikan, Abadiñon (Bizkaia).
Noiz: martxoaren 8an.
--------------------------
Behinola tailer mekanikoa izan zen Amarauna Arte Fabrika nagusiz beteta dago bera ailegatu denerako. Batzuk ezagunak zaizkio, gurasoen lagunak-eta, baina gehienak lehen aldiz ikusten ditu. Zaldi handi batek agurtu du sartu eta segituan, eta helduak lagunekin berbetan daudela aprobetxatuta, zaldiari mimoak ematera hurbildu da bera. Atzean dauden ahuntzei eta Anbotori ere egin die kasu, urrunera.
Barrura sartzeko ordua dela esan eta belarrietan min ez hartzeko tramankuluak eman dizkio gurasoetako batek. Jende pila bat dago barruan, tela beltzez inguratutako iluntasunean, eta nagusien hanken laberintotik ateratzea lortu du azkenean. Kaskoak jantzi, gurasoak lokalizatu eta lurrean eseri da, musikarien parean. Aurrez aurre ditu berdin jantzitako bi neska, zapi moreekin. Mikrofonoan ere zapi bat dago esekita, eta jende gehiagok darama zapi bera gaur, ostiralean eskolan bezala.
Gitarra bat dauka eskuan batak eta bateriaren gainean dago eserita bestea. Fokuetatik kolore morea eta horia bueltaka dabiltzala hasi dira jotzen, eta lurrikara bat bezala sentitu du ipurmasailetan. Dardara sumatzen du bularrean, eta iruditu zaio bi neskei ere dar-dar egiten diela bularrak abesten dutenean. Oihu egiten dute, batzuetan leun baina besteetan zakar, haserre baleude bezala; gitarraren soinuak eta bateriarenak egiten duten zaratak, oihuekin batera, haserre hori ateratzen lagunduko balie bezala."Mis amigas están bien" esan dute pila bat aldiz eta arraroa egin zaio. Bere lagunak ondo daudenean bera ez da egoten haserre, pozik baino. Helduak ikusten ditu balantzaka, baina ez dira asko mugitzen, burua gora eta behera bakarrik. Berari, musikariak legez salto eta dantza eta oihu egiteko gogoa sartu zaio. Altxatu egin da horretarako.
“Izerditan daude. Ez dira nekatu?” pentsatu du. Bera bai, nekatu da, eta gurasoengana hurbildu da lehen hasi duen gominola paketea hartzera. Gominolak jateko lurrean eseri denean, baterian zegoena gitarrekin eta gitarrarekin zegoena baterian daudela konturatu da. “Ala, magia egin dute!” esan du bere barrurako. Gominolak bukatu zaizkionean zutitu egin da berriz, gitarradun neskak mikrofonoa hartu du eta helduen artean erdi-erdian jarri da orduan. Infinito mugitzen zaizkio ileko kizkurrak eta hankak. Marrazki bat egitean margo guztiak batera dantzan hastea bezalakoa iruditu zaio, kilimen zurrunbilo bat sentitzen du tripan eta ez daki nora begiratu. Pentsatu du nagusiek ere hori sentituko dutela igual, eta horregatik egiten dutela txistu batzuek eta irribarre ia denek.
Guztia lurrean botata geratu da, baina berriro atera dira eta jotzen jarraitu dute. Laster “txispun!” esan du mikrofonotik eta orduan bai, guztiz isildu da zarata eta gurasoekin atera da kanpora. Haiei kaskoak bueltatu bitartean pentsatu du, beharbada, nagusitan berak ere horrela egin nahi duela zarata, gitarrarekin. Edo bateriarekin. Edo, agian, nahiago duela bere lagunek egitea eta berak zaldiei haiek nola egin duten kontatzea. Ez daki, baina ez zaio inporta. Ondoko mahaikoari ikusi dion saltxitxa-ogitartekoa lako bat jan nahi du orain.