Mucho antes de que el chicle se convirtiera en un producto industrial, los primeros humanos ya masticaban sustancias naturalesMascar chicle; ¿es bueno o malo para la boca? Pocos productos hay tan cotidianos y, al mismo tiempo, tan antiguos como el chicle. Lo mascamos casi sin pensar, como un gesto automático, pero su historia se remonta mucho más atrás de lo que uno imaginaría. Muchísimo más. Porque antes de que existieran los sabores de fresa, menta o cola, ya había humanos masticando resinas naturales como si en ello les fuera algo más que el gusto. Y, en cierto modo, así era. Un “alimento” que nace en la prehistoria Mucho antes de que el chicle se convirtiera en un producto industrial, los primeros humanos ya masticaban sustancias naturales. No lo hacían por ocio, sino por motivos prácticos: aliviar dolores, limpiar la boca o simplemente calmar el hambre en momentos de escasez. Resinas de árboles, cortezas o savias eran parte de ese ritual primitivo. Una costumbre que, lejos de desaparecer, fue evolucionando con distintas culturas a lo largo del tiempo. En el Antiguo Egipto y en la Grecia clásica, por ejemplo, se popularizó el uso de la resina del lentisco, un arbusto que al ser cortado libera una sustancia aromática y pegajosa. Aquello ya tenía algo que empieza a sonar familiar: una textura masticable y un cierto frescor en la boca. Los mayas y el verdadero origen del chicle Sin embargo, el paso clave llega con las civilizaciones mesoamericanas. Los mayas, asentados en zonas de lo que hoy es México, utilizaban la savia de un árbol tropical llamado chicozapote. De esa savia, una vez seca, obtenían una sustancia conocida como tzictli, cuyo significado hace referencia a algo pegajoso. Y aquí ya estamos mucho más cerca del chicle moderno. El tzictli no solo se mascaba por placer. También se utilizaba como una forma de higiene bucal y como recurso para engañar al hambre. Era, en cierto modo, una herramienta multifuncional que combinaba necesidad y costumbre. El salto al chicle moderno Durante siglos, esta práctica se mantuvo en distintas partes del mundo, pero no fue hasta el siglo XIX cuando el chicle dio el salto definitivo hacia lo que conocemos hoy. Aquí entra en escena una historia bastante curiosa que conecta política, exilio e industria. El general mexicano Antonio López de Santa Anna llevó consigo esa resina a Estados Unidos durante su exilio, donde acabaría cruzándose con el inventor Thomas Adams. La idea inicial no tenía nada que ver con hacer chicle, sino con encontrar un sustituto del caucho. Sin embargo, en uno de esos giros inesperados, Adams probó a masticar la sustancia y vio potencial en su textura. A partir de ahí, decidió añadir sabor, perfeccionar la fórmula y, en 1869, lanzar al mercado la primera goma de mascar comercial. De la savia al producto global A partir de ese momento, el chicle empezó a transformarse rápidamente. Se industrializó, se diversificaron los sabores y se convirtió en un producto global. Lo que antes era una resina natural pasó a ser una mezcla de bases sintéticas, azúcares y aromas diseñados para el consumo masivo. Y, sin embargo, en esencia, sigue siendo lo mismo: una sustancia que se mastica sin ser ingerida, algo que no es exactamente comida, pero tampoco deja de serlo del todo. Mucho más que un simple hábito Hoy mascar chicle se asocia a concentración, a reducir el estrés o incluso a combatir el aburrimiento. Algunos estudios apuntan a que puede ayudar a mejorar la atención o aliviar la ansiedad, aunque su uso sigue siendo, sobre todo, un gesto casi automático. Lo curioso es pensar que ese gesto tiene miles de años de historia detrás. Que cada vez que alguien infla un globo de chicle, en realidad está repitiendo, sin saberlo, una costumbre que empezó mucho antes de que existieran las ciudades, los supermercados o las marcas. Porque sí, el chicle puede parecer moderno. Pero en el fondo, es uno de los “alimentos” más antiguos que seguimos utilizando exactamente igual que al principio: masticándolo sin más.

Feed icon
elDiario.es
CC BY-NC🅭🅯🄏

Mucho antes de que el chicle se convirtiera en un producto industrial, los primeros humanos ya masticaban sustancias naturalesMascar chicle; ¿es bueno o malo para la boca? Pocos productos hay tan cotidianos y, al mismo tiempo, tan antiguos como el chicle. Lo mascamos casi sin pensar, como un gesto automático, pero su historia se remonta mucho más atrás de lo que uno imaginaría. Muchísimo más. Porque antes de que existieran los sabores de fresa, menta o cola, ya había humanos masticando resinas naturales como si en ello les fuera algo más que el gusto. Y, en cierto modo, así era. Un “alimento” que nace en la prehistoria Mucho antes de que el chicle se convirtiera en un producto industrial, los primeros humanos ya masticaban sustancias naturales. No lo hacían por ocio, sino por motivos prácticos: aliviar dolores, limpiar la boca o simplemente calmar el hambre en momentos de escasez. Resinas de árboles, cortezas o savias eran parte de ese ritual primitivo. Una costumbre que, lejos de desaparecer, fue evolucionando con distintas culturas a lo largo del tiempo. En el Antiguo Egipto y en la Grecia clásica, por ejemplo, se popularizó el uso de la resina del lentisco, un arbusto que al ser cortado libera una sustancia aromática y pegajosa. Aquello ya tenía algo que empieza a sonar familiar: una textura masticable y un cierto frescor en la boca. Los mayas y el verdadero origen del chicle Sin embargo, el paso clave llega con las civilizaciones mesoamericanas. Los mayas, asentados en zonas de lo que hoy es México, utilizaban la savia de un árbol tropical llamado chicozapote. De esa savia, una vez seca, obtenían una sustancia conocida como tzictli, cuyo significado hace referencia a algo pegajoso. Y aquí ya estamos mucho más cerca del chicle moderno. El tzictli no solo se mascaba por placer. También se utilizaba como una forma de higiene bucal y como recurso para engañar al hambre. Era, en cierto modo, una herramienta multifuncional que combinaba necesidad y costumbre. El salto al chicle moderno Durante siglos, esta práctica se mantuvo en distintas partes del mundo, pero no fue hasta el siglo XIX cuando el chicle dio el salto definitivo hacia lo que conocemos hoy. Aquí entra en escena una historia bastante curiosa que conecta política, exilio e industria. El general mexicano Antonio López de Santa Anna llevó consigo esa resina a Estados Unidos durante su exilio, donde acabaría cruzándose con el inventor Thomas Adams. La idea inicial no tenía nada que ver con hacer chicle, sino con encontrar un sustituto del caucho. Sin embargo, en uno de esos giros inesperados, Adams probó a masticar la sustancia y vio potencial en su textura. A partir de ahí, decidió añadir sabor, perfeccionar la fórmula y, en 1869, lanzar al mercado la primera goma de mascar comercial. De la savia al producto global A partir de ese momento, el chicle empezó a transformarse rápidamente. Se industrializó, se diversificaron los sabores y se convirtió en un producto global. Lo que antes era una resina natural pasó a ser una mezcla de bases sintéticas, azúcares y aromas diseñados para el consumo masivo. Y, sin embargo, en esencia, sigue siendo lo mismo: una sustancia que se mastica sin ser ingerida, algo que no es exactamente comida, pero tampoco deja de serlo del todo. Mucho más que un simple hábito Hoy mascar chicle se asocia a concentración, a reducir el estrés o incluso a combatir el aburrimiento. Algunos estudios apuntan a que puede ayudar a mejorar la atención o aliviar la ansiedad, aunque su uso sigue siendo, sobre todo, un gesto casi automático. Lo curioso es pensar que ese gesto tiene miles de años de historia detrás. Que cada vez que alguien infla un globo de chicle, en realidad está repitiendo, sin saberlo, una costumbre que empezó mucho antes de que existieran las ciudades, los supermercados o las marcas. Porque sí, el chicle puede parecer moderno. Pero en el fondo, es uno de los “alimentos” más antiguos que seguimos utilizando exactamente igual que al principio: masticándolo sin más.

Глава МВД Украины Игорь Клименко поручил провести служебное расследование действий полицейских во время теракта в Киеве, в результате которого погибли шесть человек.

Feed icon
Медуза
CC BY🅭🅯

Глава МВД Украины Игорь Клименко поручил провести служебное расследование действий полицейских во время теракта в Киеве, в результате которого погибли шесть человек.

14 minutes

Radio Europa Liberă/Radio Libertatea
Feed icon

Serviciului de Securitate al Ucrainei (SBU) a calificat drept „act terorist” atacul unui bărbat care a împușcat șase oameni și a rănit alți 15, în plină zi, sâmbătă, la Kiev. Atacatorul a fost ucis în timp ce forțele de ordine luau cu asalt supermarketul în care se baricadase și ținea ostatici.

Feed icon
Radio Europa Liberă/Radio Libertatea
Attribution+

Serviciului de Securitate al Ucrainei (SBU) a calificat drept „act terorist” atacul unui bărbat care a împușcat șase oameni și a rănit alți 15, în plină zi, sâmbătă, la Kiev. Atacatorul a fost ucis în timp ce forțele de ordine luau cu asalt supermarketul în care se baricadase și ținea ostatici.

Kryetari i parlamentit të Iranit tha se ka pasur “përparim”, në bisedimet me Uashingtonin, por se mbeten dallime “themelore”, ndërsa presidenti amerikan Donald Trump hodhi poshtë atë që e quajti “shantazh” nga Teherani, pasi ai sërish mbylli Ngushticën e Hormuzit.

Feed icon
Radio Evropa e Lirë
Attribution+

Kryetari i parlamentit të Iranit tha se ka pasur “përparim”, në bisedimet me Uashingtonin, por se mbeten dallime “themelore”, ndërsa presidenti amerikan Donald Trump hodhi poshtë atë që e quajti “shantazh” nga Teherani, pasi ai sërish mbylli Ngushticën e Hormuzit.

На фронті протягом минулої доби зафіксовано 153 бойових зіткнення, на Покровському напрямку - 28 російських штурмів

Feed icon
Радіо Свобода
Attribution+

На фронті протягом минулої доби зафіксовано 153 бойових зіткнення, на Покровському напрямку - 28 російських штурмів

Опубликовавшая видеообращение к Владимиру Путину блогерка Виктория Боня записала видео, на котором поблагодарила Кремль "за то, что не прошли мимо". Она сказала, что не знает, какая у нее дальше будет судьба, но "оно того стоило". По словам Бони, она оказалась тронута тем, что в Кремле увидели ее обращение и сообщили, что по затронутым вопросам уже работают. Также Боня рассказала, что смотрела разбор ее интервью на Би-би-си и "Дожде" и попросила ее "туда не приплетать". Новое видео Боня...

Feed icon
Радио Свобода
Attribution+

Опубликовавшая видеообращение к Владимиру Путину блогерка Виктория Боня записала видео, на котором поблагодарила Кремль "за то, что не прошли мимо". Она сказала, что не знает, какая у нее дальше будет судьба, но "оно того стоило". По словам Бони, она оказалась тронута тем, что в Кремле увидели ее обращение и сообщили, что по затронутым вопросам уже работают. Также Боня рассказала, что смотрела разбор ее интервью на Би-би-си и "Дожде" и попросила ее "туда не приплетать". Новое видео Боня...

Спикер парламента Ирана Мохаммад Бакер Калибаф сказал, что «есть некоторые вопросы, на которых мы настаиваем... У них тоже есть красные линии»

Feed icon
Радио Свобода
Attribution+

Спикер парламента Ирана Мохаммад Бакер Калибаф сказал, что «есть некоторые вопросы, на которых мы настаиваем... У них тоже есть красные линии»

Los aficionados que llenará Etihad serán testigos de un encuentro de altos vuelos entre el Manchester City y el Arsenal por el título.

Feed icon
Mundiario
CC BY-SA🅭🅯🄎

Los aficionados que llenará Etihad serán testigos de un encuentro de altos vuelos entre el Manchester City y el Arsenal por el título.

31 minutes

Village Square
Feed icon

What if your holiday could pay someone’s salary? Most people think the term “responsible tourism” means eco-friendly travel. But it’s way more than that.  In our latest episode of Village Vibe – India’s All Things Rural Podcast India, we dive deep into what responsible tourism really means with the man many credit for spearheading the […] The post Can tourism actually help locals? appeared first on Village Square.

Feed icon
Village Square
CC BY-ND🅭🅯⊜

What if your holiday could pay someone’s salary? Most people think the term “responsible tourism” means eco-friendly travel. But it’s way more than that.  In our latest episode of Village Vibe – India’s All Things Rural Podcast India, we dive deep into what responsible tourism really means with the man many credit for spearheading the […] The post Can tourism actually help locals? appeared first on Village Square.

Unë dhe ti kemi me mijëra vite që largohemi prej vetes dhe sot që i ngjajmë vetvetes më pak se kushdo tjetër, tashmë jemi shumë të vjetër për t’u kthyer në shtëpi, nuk do të guxonim të hidhnim një hap drejt saj se jemi mësuar në të qënit larg. Ne kemi me mijëra vite që […]

Feed icon
Portalb
CC BY🅭🅯

Unë dhe ti kemi me mijëra vite që largohemi prej vetes dhe sot që i ngjajmë vetvetes më pak se kushdo tjetër, tashmë jemi shumë të vjetër për t’u kthyer në shtëpi, nuk do të guxonim të hidhnim një hap drejt saj se jemi mësuar në të qënit larg. Ne kemi me mijëra vite që […]

Desde arriba, el macizo dibuja una superficie circular con anillos concéntricos perfectamente visibles similares a los que aparecen en el interior de las plantasLa primera medina del Magreb en ser declarada Patrimonio de la Humanidad está en Túnez Hay paisajes que parecen imposibles, como si alguien los hubiera diseñado con intención estética en lugar de dejarlos al azar de la geología. Y luego está la Meseta de Jugurta, un lugar en el noroeste de Túnez que, visto desde el aire, parece literalmente el corte de un árbol gigante, como si alguien hubiera talado un tronco colosal en mitad del desierto. Lo primero que sorprende no es su tamaño, sino su forma. Desde arriba, la meseta dibuja una superficie circular con anillos concéntricos perfectamente visibles, muy similares a los que aparecen en el interior de los árboles y que sirven para calcular su edad. Aquí, sin embargo, no estamos ante madera, sino ante roca. Roca que ha tardado millones de años en adquirir ese aspecto casi hipnótico. Un “tronco” esculpido por el tiempo La explicación de esta forma tan peculiar no tiene nada de casual. Es el resultado de un proceso lento, casi imperceptible a escala humana, en el que la sedimentación y la erosión han ido trabajando capa a capa durante millones de años. Primero se depositaron distintos materiales —areniscas, calizas, sedimentos— formando estratos superpuestos. Después, el viento, el agua y los cambios de temperatura hicieron su trabajo, desgastando cada capa de forma desigual. El resultado es esa especie de anillos naturales que hoy hacen que la meseta parezca un tocón gigantesco. No es que alguien la haya tallado así. Es que la naturaleza, cuando tiene tiempo de sobra, puede permitirse estos caprichos. Un gigante en mitad del paisaje Más allá de su forma, las dimensiones de la meseta ayudan a entender por qué impacta tanto. Su parte superior alcanza entre 400 y 500 metros de diámetro, mientras que su altura ronda los 300 metros desde la base hasta la cima. Para hacerse una idea, es como colocar un edificio de cien plantas en mitad de un paisaje prácticamente plano. Esa elevación abrupta hace que destaque con claridad sobre el entorno, convirtiéndose en un punto de referencia natural visible desde kilómetros de distancia. No es una montaña al uso, ni una colina erosionada, sino algo intermedio que rompe completamente la lógica del terreno que la rodea. Aunque su aspecto sea lo que más llama la atención, la meseta no es solo una rareza visual. También tiene valor histórico y estratégico. Su ubicación elevada la convirtió durante siglos en un enclave fácil de defender, y se han encontrado restos de ocupación humana en la zona, lo que demuestra que no pasó desapercibida para las civilizaciones que habitaron el norte de África. Hoy, sin embargo, sigue siendo un lugar relativamente desconocido fuera de los círculos más viajeros o geológicos, lo que refuerza aún más esa sensación de estar ante un paisaje “oculto”, casi secreto. Un paisaje que parece de otro planeta Hay sitios que no necesitan exageración para parecer irreales, y este es uno de ellos. La Meseta de Jugurta no compite con los grandes iconos turísticos del mundo, pero tiene algo que muchos de ellos han perdido: la capacidad de sorprender de verdad. Porque no todos los días te encuentras con una formación geológica que parece el corte perfecto de un árbol gigante en mitad del desierto. Y cuando ocurre, lo normal es pensar lo mismo: que la Tierra, a veces, tiene un sentido del diseño bastante más interesante que el nuestro.

Feed icon
elDiario.es
CC BY-NC🅭🅯🄏

Desde arriba, el macizo dibuja una superficie circular con anillos concéntricos perfectamente visibles similares a los que aparecen en el interior de las plantasLa primera medina del Magreb en ser declarada Patrimonio de la Humanidad está en Túnez Hay paisajes que parecen imposibles, como si alguien los hubiera diseñado con intención estética en lugar de dejarlos al azar de la geología. Y luego está la Meseta de Jugurta, un lugar en el noroeste de Túnez que, visto desde el aire, parece literalmente el corte de un árbol gigante, como si alguien hubiera talado un tronco colosal en mitad del desierto. Lo primero que sorprende no es su tamaño, sino su forma. Desde arriba, la meseta dibuja una superficie circular con anillos concéntricos perfectamente visibles, muy similares a los que aparecen en el interior de los árboles y que sirven para calcular su edad. Aquí, sin embargo, no estamos ante madera, sino ante roca. Roca que ha tardado millones de años en adquirir ese aspecto casi hipnótico. Un “tronco” esculpido por el tiempo La explicación de esta forma tan peculiar no tiene nada de casual. Es el resultado de un proceso lento, casi imperceptible a escala humana, en el que la sedimentación y la erosión han ido trabajando capa a capa durante millones de años. Primero se depositaron distintos materiales —areniscas, calizas, sedimentos— formando estratos superpuestos. Después, el viento, el agua y los cambios de temperatura hicieron su trabajo, desgastando cada capa de forma desigual. El resultado es esa especie de anillos naturales que hoy hacen que la meseta parezca un tocón gigantesco. No es que alguien la haya tallado así. Es que la naturaleza, cuando tiene tiempo de sobra, puede permitirse estos caprichos. Un gigante en mitad del paisaje Más allá de su forma, las dimensiones de la meseta ayudan a entender por qué impacta tanto. Su parte superior alcanza entre 400 y 500 metros de diámetro, mientras que su altura ronda los 300 metros desde la base hasta la cima. Para hacerse una idea, es como colocar un edificio de cien plantas en mitad de un paisaje prácticamente plano. Esa elevación abrupta hace que destaque con claridad sobre el entorno, convirtiéndose en un punto de referencia natural visible desde kilómetros de distancia. No es una montaña al uso, ni una colina erosionada, sino algo intermedio que rompe completamente la lógica del terreno que la rodea. Aunque su aspecto sea lo que más llama la atención, la meseta no es solo una rareza visual. También tiene valor histórico y estratégico. Su ubicación elevada la convirtió durante siglos en un enclave fácil de defender, y se han encontrado restos de ocupación humana en la zona, lo que demuestra que no pasó desapercibida para las civilizaciones que habitaron el norte de África. Hoy, sin embargo, sigue siendo un lugar relativamente desconocido fuera de los círculos más viajeros o geológicos, lo que refuerza aún más esa sensación de estar ante un paisaje “oculto”, casi secreto. Un paisaje que parece de otro planeta Hay sitios que no necesitan exageración para parecer irreales, y este es uno de ellos. La Meseta de Jugurta no compite con los grandes iconos turísticos del mundo, pero tiene algo que muchos de ellos han perdido: la capacidad de sorprender de verdad. Porque no todos los días te encuentras con una formación geológica que parece el corte perfecto de un árbol gigante en mitad del desierto. Y cuando ocurre, lo normal es pensar lo mismo: que la Tierra, a veces, tiene un sentido del diseño bastante más interesante que el nuestro.

В китайских социальных сетях расстройства пищевого поведения преподносятся как проявление дисциплины и красоты, а поддерживаются за счёт шифрованного языка, визуальной культуры и онлайн-сообществ.

Feed icon
Global Voices
CC BY🅭🅯

В китайских социальных сетях расстройства пищевого поведения преподносятся как проявление дисциплины и красоты, а поддерживаются за счёт шифрованного языка, визуальной культуры и онлайн-сообществ.

“It further cites that the same provision also makes it unlawful for candidates to receive contributions from such prohibited sources, naming President Ferdinand Marcos Jr. and Vice President Sara Duterte as recipients of the contributions reflected in official campaign finance disclosures." The post Kontra Daya files complaint vs contractors who donated to Marcos Jr, Duterte candidacy appeared first on Bulatlat.

Feed icon
Bulatlat
Attribution+

“It further cites that the same provision also makes it unlawful for candidates to receive contributions from such prohibited sources, naming President Ferdinand Marcos Jr. and Vice President Sara Duterte as recipients of the contributions reflected in official campaign finance disclosures." The post Kontra Daya files complaint vs contractors who donated to Marcos Jr, Duterte candidacy appeared first on Bulatlat.

Como parte de nuestra campaña de recaudación de fondos "Detrás de la historia", presentamos a Tochi Precious Friday de Nigeria, que nos contó por qué trabajar en una historia en particular fue importante. Por favor, considera hacer una donación para mantener la solidez de GV.

Feed icon
Global Voices
CC BY🅭🅯

Como parte de nuestra campaña de recaudación de fondos "Detrás de la historia", presentamos a Tochi Precious Friday de Nigeria, que nos contó por qué trabajar en una historia en particular fue importante. Por favor, considera hacer una donación para mantener la solidez de GV.

Исторический цикл о прошлом Крымского ханства и его взаимоотношениях с Украиной

Feed icon
Радио Свобода
Attribution+

Исторический цикл о прошлом Крымского ханства и его взаимоотношениях с Украиной

โคลอมเบียไฟเขียวการุณยฆาตฮิปโป ที่แพร่พันธุ์จนควบคุมไม่ได้ มรดกจาก 'ปาโบล เอสโกบาร์'

Feed icon
ประชาไท
CC BY-NC🅭🅯🄏

โคลอมเบียไฟเขียวการุณยฆาตฮิปโป ที่แพร่พันธุ์จนควบคุมไม่ได้ มรดกจาก 'ปาโบล เอสโกบาร์'

Ish-gazetarja hulumtuese finlandeze, Jessikka Aro, paralajmëron se dezinformimi i organizuar nga Rusia është shndërruar në një kërcënim global pa kufij - me të cilin përballet edhe Kosova, sipas kryediplomatit Glauk Konjufca.

Feed icon
Radio Evropa e Lirë
Attribution+

Ish-gazetarja hulumtuese finlandeze, Jessikka Aro, paralajmëron se dezinformimi i organizuar nga Rusia është shndërruar në një kërcënim global pa kufij - me të cilin përballet edhe Kosova, sipas kryediplomatit Glauk Konjufca.

The town of Izon, near Bordeaux, is rebuilding the Statue of Liberty that once stood in its main square, 100 years after it was first donated by a local man who emigrated to the United States – and with it, restoring a sense of pride.

Feed icon
Radio France Internationale
Attribution+

The town of Izon, near Bordeaux, is rebuilding the Statue of Liberty that once stood in its main square, 100 years after it was first donated by a local man who emigrated to the United States – and with it, restoring a sense of pride.

საერთაშორისო ორგანიზაცია Freedom House აცხადებს, რომ 2025 წელს საქართველო იმ ქვეყანათა რიცხვს შეემატა, რომლებიც ტრანსნაციონალური რეპრესიების ტაქტიკას იყენებს. ორგანიზაციის 2026 წლის სპეციალური ანგარიშის მიხედვით, „რეპრესიის განმახორციელებელი სახელმწიფოების ჯგუფი გაფართოვდა. ექვსი ახალი ქვეყანა — ავღანეთი, ბენინი, საქართველო, კენია, ტანზანია და ზიმბაბვე — გამოვლინდა, როგორც ტრანსნაციონალური რეპრესიის ტაქტიკების გამოყენებელი“. ტრანსნაციონალური რეპრესია ნიშნავს, რომ სახელმწიფოები საკუთარი...

Feed icon
რადიო თავისუფლება
Attribution+

საერთაშორისო ორგანიზაცია Freedom House აცხადებს, რომ 2025 წელს საქართველო იმ ქვეყანათა რიცხვს შეემატა, რომლებიც ტრანსნაციონალური რეპრესიების ტაქტიკას იყენებს. ორგანიზაციის 2026 წლის სპეციალური ანგარიშის მიხედვით, „რეპრესიის განმახორციელებელი სახელმწიფოების ჯგუფი გაფართოვდა. ექვსი ახალი ქვეყანა — ავღანეთი, ბენინი, საქართველო, კენია, ტანზანია და ზიმბაბვე — გამოვლინდა, როგორც ტრანსნაციონალური რეპრესიის ტაქტიკების გამოყენებელი“. ტრანსნაციონალური რეპრესია ნიშნავს, რომ სახელმწიფოები საკუთარი...

Российские военные в ночь на 19 апреля нанесли массированный удар беспилотниками по Чернигову, сообщил глава администрации Черниговской области Вячеслав Чаус.

Feed icon
Медуза
CC BY🅭🅯

Российские военные в ночь на 19 апреля нанесли массированный удар беспилотниками по Чернигову, сообщил глава администрации Черниговской области Вячеслав Чаус.