1 minute
For protected areas in the Brazilian Amazon, one of the most basic questions is not where the boundary lies. It is whether anyone has the money to manage what sits inside it. A reserve may exist in law. It may appear on maps, in international pledges, and in official counts of how much of Brazil […]
For protected areas in the Brazilian Amazon, one of the most basic questions is not where the boundary lies. It is whether anyone has the money to manage what sits inside it. A reserve may exist in law. It may appear on maps, in international pledges, and in official counts of how much of Brazil […]
16 minutes
Deputada federal e ativista falam das últimas movimentações no Congresso e da aproximação da aprovação da medida Fonte
Deputada federal e ativista falam das últimas movimentações no Congresso e da aproximação da aprovação da medida Fonte
16 minutes
Florencia huele a piedra mojada y a café, a mármol viejo y a jazmín tardío. Huele a río, porque el Arno lo impregna todo con su olor a barro verde, a tiempo acumulado, a historia que fluye sin prisa hacia ningún mar digno de su grandeza.
16 minutes
Florencia huele a piedra mojada y a café, a mármol viejo y a jazmín tardío. Huele a río, porque el Arno lo impregna todo con su olor a barro verde, a tiempo acumulado, a historia que fluye sin prisa hacia ningún mar digno de su grandeza.
22 minutes
Aquellos valientes barbudos que bajaron de la Sierra Maestra en 1959, llevan décadas dominados por el miedo a introducir los cambios que demanda a gritos un sistema que no funciona.
22 minutes
Aquellos valientes barbudos que bajaron de la Sierra Maestra en 1959, llevan décadas dominados por el miedo a introducir los cambios que demanda a gritos un sistema que no funciona.
28 minutes
The pope has warned that AI is never truly neutral: it reflects the society that made it. He has called for ethical oversight – and protecting workers.
The pope has warned that AI is never truly neutral: it reflects the society that made it. He has called for ethical oversight – and protecting workers.
31 minutes
This isn’t just a major animal welfare issue – it’s an economic one as well. And there are steps we can take to resolve it.
31 minutes
This isn’t just a major animal welfare issue – it’s an economic one as well. And there are steps we can take to resolve it.
36 minutes
(The Center Square) – It is not often that the Supreme Court of the United States speaks with complete unanimity. Yet in its recent 8–0 decision involving Chevron, the Court did exactly that, making clear that Louisiana’s coastal lawsuits belong in federal court when they stem from work performed under federal contracts. That ruling is more than a procedural correction. It is the most significant development in these cases since they were first filed more than a decade ago. And it should serve as a turning point for our state. For 13 years, Louisiana has been consumed by a wave of coastal litigation driven by a small group of trial lawyers moving from parish to parish, urging local governments to sue the very companies that employ their residents and sustain their economies. These lawsuits were sold as a path to coastal restoration funding. But after more than a decade, not a single dollar has reached the coast. What has materialized instead is uncertainty. And uncertainty is the enemy of investment. When global energy companies decide where to invest, they look for three things: a skilled workforce, a predictable tax structure and a stable legal environment. Louisiana excels in the first category. Our people are among the most skilled in the world, and our legacy of innovation in oil and natural gas is unmatched. We have made progress on taxes. But on legal stability, we continue to fall short. The coastal lawsuits have sent a troubling message: that even when companies operate under permits and in partnership with government, they may still face massive litigation years or even decades later. That risk becomes part of the cost of doing business. And when the cost becomes too high, investment goes elsewhere. The results are already visible. While oil and gas prices have fluctuated over the past decade, production in Louisiana has steadily declined. This is not a coincidence. It is the consequence of a business climate clouded by litigation. Supporters of these lawsuits argue they are necessary to hold companies accountable. But Louisiana already has a regulatory framework designed to do exactly that. In other energy-producing states like Texas, the rules are clear: if a company violates its permit, it must fix the problem. That clarity benefits the environment, the economy, and the investor in a win-win-win scenario. Louisiana’s approach, by contrast, replaces clarity with courtroom battles that nobody truly wins. The Supreme Court’s decision resets the playing field. After years of legal wrangling, we now know where many of these cases belong. But the real question is: should they continue at all? After 13 years, the answer is clear. These lawsuits have not delivered for our coast, our communities, or our economy. It is time to move on. Louisiana has an opportunity to send a different message, one that says we value partnership over litigation and growth over gridlock. By ending these lawsuits, our leaders can demonstrate that we are serious about creating a stable, predictable environment for investment. That matters not just for oil and gas, but for emerging industries as well. From liquefied natural gas to advanced manufacturing and beyond, companies are watching how Louisiana handles this moment. They are deciding whether our state is a place where it is safe to make long-term investment, or one where they will be second-guessed and shaken down years later in court. We cannot afford to continue to get this wrong. The Supreme Court has given Louisiana a chance to reset. Now it is up to our elected officials to finish the job. Ending the coastal lawsuits would not just close a long and costly chapter. It would open the door to a more prosperous future. The choice is ours.
(The Center Square) – It is not often that the Supreme Court of the United States speaks with complete unanimity. Yet in its recent 8–0 decision involving Chevron, the Court did exactly that, making clear that Louisiana’s coastal lawsuits belong in federal court when they stem from work performed under federal contracts. That ruling is more than a procedural correction. It is the most significant development in these cases since they were first filed more than a decade ago. And it should serve as a turning point for our state. For 13 years, Louisiana has been consumed by a wave of coastal litigation driven by a small group of trial lawyers moving from parish to parish, urging local governments to sue the very companies that employ their residents and sustain their economies. These lawsuits were sold as a path to coastal restoration funding. But after more than a decade, not a single dollar has reached the coast. What has materialized instead is uncertainty. And uncertainty is the enemy of investment. When global energy companies decide where to invest, they look for three things: a skilled workforce, a predictable tax structure and a stable legal environment. Louisiana excels in the first category. Our people are among the most skilled in the world, and our legacy of innovation in oil and natural gas is unmatched. We have made progress on taxes. But on legal stability, we continue to fall short. The coastal lawsuits have sent a troubling message: that even when companies operate under permits and in partnership with government, they may still face massive litigation years or even decades later. That risk becomes part of the cost of doing business. And when the cost becomes too high, investment goes elsewhere. The results are already visible. While oil and gas prices have fluctuated over the past decade, production in Louisiana has steadily declined. This is not a coincidence. It is the consequence of a business climate clouded by litigation. Supporters of these lawsuits argue they are necessary to hold companies accountable. But Louisiana already has a regulatory framework designed to do exactly that. In other energy-producing states like Texas, the rules are clear: if a company violates its permit, it must fix the problem. That clarity benefits the environment, the economy, and the investor in a win-win-win scenario. Louisiana’s approach, by contrast, replaces clarity with courtroom battles that nobody truly wins. The Supreme Court’s decision resets the playing field. After years of legal wrangling, we now know where many of these cases belong. But the real question is: should they continue at all? After 13 years, the answer is clear. These lawsuits have not delivered for our coast, our communities, or our economy. It is time to move on. Louisiana has an opportunity to send a different message, one that says we value partnership over litigation and growth over gridlock. By ending these lawsuits, our leaders can demonstrate that we are serious about creating a stable, predictable environment for investment. That matters not just for oil and gas, but for emerging industries as well. From liquefied natural gas to advanced manufacturing and beyond, companies are watching how Louisiana handles this moment. They are deciding whether our state is a place where it is safe to make long-term investment, or one where they will be second-guessed and shaken down years later in court. We cannot afford to continue to get this wrong. The Supreme Court has given Louisiana a chance to reset. Now it is up to our elected officials to finish the job. Ending the coastal lawsuits would not just close a long and costly chapter. It would open the door to a more prosperous future. The choice is ours.
36 minutes
Gerra hotsak han eta hemen dabiltzan honetan, txanponaren beste aldeari begira jarri gara: bakeari. Muga nahiko lausoa dela badakigu, baina gerra luzatzearen ondorioei eta bake negoziazioei buruz aritu gara. Vietnamen hasi eta auskalo non amaituko dugun. Honako abestiak erabili ditugu: Duncan Dhu - 'Cien gaviotas' Dion - 'The Majestic' Los Amaya, Bebe - 'Vete' Aziz - 'Los Ardennes' The Carpenters - 'please Mr Postman'
36 minutes
Gerra hotsak han eta hemen dabiltzan honetan, txanponaren beste aldeari begira jarri gara: bakeari. Muga nahiko lausoa dela badakigu, baina gerra luzatzearen ondorioei eta bake negoziazioei buruz aritu gara. Vietnamen hasi eta auskalo non amaituko dugun. Honako abestiak erabili ditugu: Duncan Dhu - 'Cien gaviotas' Dion - 'The Majestic' Los Amaya, Bebe - 'Vete' Aziz - 'Los Ardennes' The Carpenters - 'please Mr Postman'
36 minutes
Berangokoak aske, ongietorriak libre! leloa zabaltzen duten kartelak eta pankartak nonahi ikusi ahal ditugu Euskal Herriko zazpi herrialdeetan. Kanpaina horren helburua da salatzea, Ibai Aginaga presoari ongietorria antolatzeagatik, Madrilen, hamasei euskal herritarren aurka egingo duten epaiketa. Hainbat herritan, auzia ezagutzera emateko, sostengu taldeek batzar irekiak antolatu dituzte eta auzipetuen testigantza bertatik bertara entzuteko eta haiekin hitz egiteko aukera ere izan dugu. Ekainean hasiko den epaiketari begira, Berangokoekin Elkartasun Komiteko kideok maiatzaren 30ean Algortan hasi eta Berangon amaituko den manifestaziora batzera dei egin dugu. Ekitaldi horretan aukera izango dugu auzipetuei elkartasuna eta maitasuna adierazteko eta euskal herritarron eskubide zibil eta politikoen defentsa irmo eta ozena egiteko ere. Ekainaren 8an hasi eta hiru aste iraungo duen makroepaiketan, Ibai Aginaga preso ohi berangoztarra eta, 2022ko martxoan, haren omenez antolatutako ongietorrian parte hartu zuten hamabost lagun epaituko dituzte, terrorismoari gorazarre egitea leporatuta. Fiskaltzak 36 urte arteko espetxe zigorra, 171 urteko inhabilitazioa eta 75.000 euroko isuna eskatzen ditu hamasei auzipetuentzat. Epaituko dituztenen arteko bederatzi preso ohiak dira eta, horrexegatik, haientzako espetxe zigorra bete behar izateko arriskua benetan handia da. Auzipetutako jende kopuruak eta eskatzen duten zigorren gogortasunak agerian uzten dute Espainiako Estatuak zartailua indar guztiz erabiltzen jarraitzen duela makurtzen ez diren independentisten aurka. Auzipetuei babesa eta elkartasuna adierazteko, euskal herritarron eskubide zibil eta politikoen defentsan eta Euskal Herriaren independentziaren alde, maiatzaren 30ean, Algortatik Berangora, lotu borrokara!! Rosa Luxenburgok esan omen zuen mugitzen ez denak ez dituela kateak sentitzen. Zapaltzaileak normalitatea deitzen dio bortxazko egoera horri eta, zapalduak bere egiten duenean, ikusezin bihurtzen da. Horrela gertatzen da zapalkuntza mota guztietan. Euskal Herriaren zapalkuntzak denboran iraun dezan, beharrezkoa da hura normaltasunarekin nahastea. Hori gertatzen denean, zapalkuntza da normala, zuzena eta arrazionala dena eta horren kontra altxatzea, berriz, anomalia bat, joera biolentoa dutenen jokabide irrazionala. Baina, Azurmendik esan zuen bezala, Zesarren kontakizuna eta haren sukaldariarena ez dira berdinak. Ezberdintasun hori agerian uzten dutelako kriminalizatu nahi dituzte ongietorriak, nazio zapalduaren ikuspegia gizarteratzen dutelako eta normalitatearen mozorroaren atzean ezkutatu nahi dena ikusgarri egiten dutelako: Euskal Herriaren egoera koloniala eta inperialismo espainol eta frantsesaren aurkako etenik gabeko borroka. Jakin-en, Cira Crespok Ramón Grosfogueli, teoria dekolonialaren sortzaile nagusienetakoari, egin berri dion elkarrizketa mamitsuan esan du epistemologikoki ere menderatuta gaudela. Izan ere, Cresporen arabera, espainiar inperialismoaz hitz egiten denean harritu egiten gara, euskaldunok ez baitugu gure zapalkuntza kategoria horrekin identifikatzen. Grosfoguelen arabera, hori gertatzen da abertzaleek ezker espainiarrekin egin dituzten aliantzengatik, horiek lortzeko gatazka beraren existentzia ukatu egiten da eta, ondorioz, gertatzen zaiguna Espainiako ezkerraren eskemekin interpretatzen dugu. Baina Grosfoguelek ez du zalantzarik, inperialista da Espainiak Euskal Herriaren kontra erabiltzen duen indarra eta Espainiako ezkerra inperialismoaren aurpegi atsegina baino ez dugu, antiinperialista yankiak dira, baina inperialista espainiarrak. Grosfoguel, Franz Fanon edo Azurmendi irakurri gabe ere edo teoria dekolonialaz ezer jakin aurretik, Euskal Herrian, de facto praktika dekolonialak diren ongietorriak egitea ohikoa izan da, bizi dugun menderakuntzaren kontzientzia izan dugun bitartean. Lurraldearen zatiketa administratiboa, euskararen kontrako legeak, ondare naturalaren ustiaketa arrotza, historiaren desitxuratzea, kulturaren gutxiespena eta abertzaleen gorputzak txikitu eta giltzapetzea, denak dira zapalkuntza kolonialaren formak. Horiek guztiek erakusten dute zergatik eta nola ez garen nazio bat. Baina, filosofo frantsesak esana da, kontua ez da egiten digutena, egiten digutenarekin egiten duguna baizik. Euskal Herriaren zapalkuntzaren historia bezain luzea da zapalkuntza horren aurkako borrokarena. Askotarikoak dira gaur egun ere zapalkuntzaren eta errepresioaren aurkako ekimenak; ikusi ditugu iparraldeko gazteak hizkuntza eskubideen defentsan intsumisioa aldarrikatzen, Baztanen lurraren defentsan altxatu ziren Aroztegiaren aferan eta, berriki, Frantziako Estatuaren errepresioa salatzeko eta hari aurre egiteko manifestazioa egin dute Baionan. Euskal Herri independente eta askea nahi dugulako, kapitalismoaren eta patriarkatuaren aurka borrokatzeko antolatzen gara. Zeren lotzen gaituen katearen luzera gainditzen dugunean, agerian gelditzen dira zapalkuntza eta menpekotasun egoerak. Nazioartean ikusten ari gara inperialismoaren oldarraldi ankerra, baina baita hari aurre egiten dioten herrien duintasuna ere. Palestinarren jarrera irmoak hunkitzen gaitu eta eredugarri iruditzen zaigu, eta berdin irandarrena, baina baita sahararrena, kubatarrena eta amore ematen ez duten beste herri azpiratuena ere. Euskal Herriaren independentziaren aldeko borroka ere inperialismoaren aurkako borroken artean kokatzen da. Berangoko ongietorriaren auziak eta auzipetuen jarrera tinko eta duinak gatazka hori ikusgarri egiten dute, gogoratzen baitigu nortzuk garen eta askatasuna manu militari nortzuk lapurtu diguten. Berangoko hamaseien auziak batasunaren aldeko deia egiten digu Euskal Herriaren zapalkuntzaren kontzientzia dugun guztioi. Horregatik, auzipetuei babesa eta elkartasuna adierazteko, euskal herritarron eskubide zibil eta politikoen defentsan eta Euskal Herriaren independentziaren alde, maiatzaren 30ean, Algortatik Berangora, lotu borrokara!! Jaione Ramon Gana, Berangokoekin Elkartasun Komitearen izenean
36 minutes
Berangokoak aske, ongietorriak libre! leloa zabaltzen duten kartelak eta pankartak nonahi ikusi ahal ditugu Euskal Herriko zazpi herrialdeetan. Kanpaina horren helburua da salatzea, Ibai Aginaga presoari ongietorria antolatzeagatik, Madrilen, hamasei euskal herritarren aurka egingo duten epaiketa. Hainbat herritan, auzia ezagutzera emateko, sostengu taldeek batzar irekiak antolatu dituzte eta auzipetuen testigantza bertatik bertara entzuteko eta haiekin hitz egiteko aukera ere izan dugu. Ekainean hasiko den epaiketari begira, Berangokoekin Elkartasun Komiteko kideok maiatzaren 30ean Algortan hasi eta Berangon amaituko den manifestaziora batzera dei egin dugu. Ekitaldi horretan aukera izango dugu auzipetuei elkartasuna eta maitasuna adierazteko eta euskal herritarron eskubide zibil eta politikoen defentsa irmo eta ozena egiteko ere. Ekainaren 8an hasi eta hiru aste iraungo duen makroepaiketan, Ibai Aginaga preso ohi berangoztarra eta, 2022ko martxoan, haren omenez antolatutako ongietorrian parte hartu zuten hamabost lagun epaituko dituzte, terrorismoari gorazarre egitea leporatuta. Fiskaltzak 36 urte arteko espetxe zigorra, 171 urteko inhabilitazioa eta 75.000 euroko isuna eskatzen ditu hamasei auzipetuentzat. Epaituko dituztenen arteko bederatzi preso ohiak dira eta, horrexegatik, haientzako espetxe zigorra bete behar izateko arriskua benetan handia da. Auzipetutako jende kopuruak eta eskatzen duten zigorren gogortasunak agerian uzten dute Espainiako Estatuak zartailua indar guztiz erabiltzen jarraitzen duela makurtzen ez diren independentisten aurka. Auzipetuei babesa eta elkartasuna adierazteko, euskal herritarron eskubide zibil eta politikoen defentsan eta Euskal Herriaren independentziaren alde, maiatzaren 30ean, Algortatik Berangora, lotu borrokara!! Rosa Luxenburgok esan omen zuen mugitzen ez denak ez dituela kateak sentitzen. Zapaltzaileak normalitatea deitzen dio bortxazko egoera horri eta, zapalduak bere egiten duenean, ikusezin bihurtzen da. Horrela gertatzen da zapalkuntza mota guztietan. Euskal Herriaren zapalkuntzak denboran iraun dezan, beharrezkoa da hura normaltasunarekin nahastea. Hori gertatzen denean, zapalkuntza da normala, zuzena eta arrazionala dena eta horren kontra altxatzea, berriz, anomalia bat, joera biolentoa dutenen jokabide irrazionala. Baina, Azurmendik esan zuen bezala, Zesarren kontakizuna eta haren sukaldariarena ez dira berdinak. Ezberdintasun hori agerian uzten dutelako kriminalizatu nahi dituzte ongietorriak, nazio zapalduaren ikuspegia gizarteratzen dutelako eta normalitatearen mozorroaren atzean ezkutatu nahi dena ikusgarri egiten dutelako: Euskal Herriaren egoera koloniala eta inperialismo espainol eta frantsesaren aurkako etenik gabeko borroka. Jakin-en, Cira Crespok Ramón Grosfogueli, teoria dekolonialaren sortzaile nagusienetakoari, egin berri dion elkarrizketa mamitsuan esan du epistemologikoki ere menderatuta gaudela. Izan ere, Cresporen arabera, espainiar inperialismoaz hitz egiten denean harritu egiten gara, euskaldunok ez baitugu gure zapalkuntza kategoria horrekin identifikatzen. Grosfoguelen arabera, hori gertatzen da abertzaleek ezker espainiarrekin egin dituzten aliantzengatik, horiek lortzeko gatazka beraren existentzia ukatu egiten da eta, ondorioz, gertatzen zaiguna Espainiako ezkerraren eskemekin interpretatzen dugu. Baina Grosfoguelek ez du zalantzarik, inperialista da Espainiak Euskal Herriaren kontra erabiltzen duen indarra eta Espainiako ezkerra inperialismoaren aurpegi atsegina baino ez dugu, antiinperialista yankiak dira, baina inperialista espainiarrak. Grosfoguel, Franz Fanon edo Azurmendi irakurri gabe ere edo teoria dekolonialaz ezer jakin aurretik, Euskal Herrian, de facto praktika dekolonialak diren ongietorriak egitea ohikoa izan da, bizi dugun menderakuntzaren kontzientzia izan dugun bitartean. Lurraldearen zatiketa administratiboa, euskararen kontrako legeak, ondare naturalaren ustiaketa arrotza, historiaren desitxuratzea, kulturaren gutxiespena eta abertzaleen gorputzak txikitu eta giltzapetzea, denak dira zapalkuntza kolonialaren formak. Horiek guztiek erakusten dute zergatik eta nola ez garen nazio bat. Baina, filosofo frantsesak esana da, kontua ez da egiten digutena, egiten digutenarekin egiten duguna baizik. Euskal Herriaren zapalkuntzaren historia bezain luzea da zapalkuntza horren aurkako borrokarena. Askotarikoak dira gaur egun ere zapalkuntzaren eta errepresioaren aurkako ekimenak; ikusi ditugu iparraldeko gazteak hizkuntza eskubideen defentsan intsumisioa aldarrikatzen, Baztanen lurraren defentsan altxatu ziren Aroztegiaren aferan eta, berriki, Frantziako Estatuaren errepresioa salatzeko eta hari aurre egiteko manifestazioa egin dute Baionan. Euskal Herri independente eta askea nahi dugulako, kapitalismoaren eta patriarkatuaren aurka borrokatzeko antolatzen gara. Zeren lotzen gaituen katearen luzera gainditzen dugunean, agerian gelditzen dira zapalkuntza eta menpekotasun egoerak. Nazioartean ikusten ari gara inperialismoaren oldarraldi ankerra, baina baita hari aurre egiten dioten herrien duintasuna ere. Palestinarren jarrera irmoak hunkitzen gaitu eta eredugarri iruditzen zaigu, eta berdin irandarrena, baina baita sahararrena, kubatarrena eta amore ematen ez duten beste herri azpiratuena ere. Euskal Herriaren independentziaren aldeko borroka ere inperialismoaren aurkako borroken artean kokatzen da. Berangoko ongietorriaren auziak eta auzipetuen jarrera tinko eta duinak gatazka hori ikusgarri egiten dute, gogoratzen baitigu nortzuk garen eta askatasuna manu militari nortzuk lapurtu diguten. Berangoko hamaseien auziak batasunaren aldeko deia egiten digu Euskal Herriaren zapalkuntzaren kontzientzia dugun guztioi. Horregatik, auzipetuei babesa eta elkartasuna adierazteko, euskal herritarron eskubide zibil eta politikoen defentsan eta Euskal Herriaren independentziaren alde, maiatzaren 30ean, Algortatik Berangora, lotu borrokara!! Jaione Ramon Gana, Berangokoekin Elkartasun Komitearen izenean
36 minutes
Nafarroa Garaian, gero eta gehiago dira PAI programa uzten ari diren D ereduko ikastetxe publikoak (“PAI: programa de aprendizaje en inglés”). Ikusi da kaltegarria izaten ari dela euskara transmititzeko eta edukiak irakasteko. Gainera, 57/2024 Foru Dekretuaren bidez, gobernua ingeleseko irakaskuntza-orduak handitzera behartzean ari da; hori ere, euskararen kaltetan. Nafarroan, alderdi politiko eta eragile euskaltzaleek argi dute: PAIren bidez, Nafarroako Gobernuak irakaskuntza-orduak kentzen dizkio euskarari. Kontsentsua argia da, foru gobernuak euskararen aurka jotzeko erabiltzen du eredu hau. Alderdi politiko eta eragile horietako askok, ordea, guztiz bestelako jarrera dute Euskal Autonomia Erkidegoko hezkuntza eleaniztunarekin: ontzat eman dute edukiak euskaraz, gaztelaniaz eta ingelesez ematen dituen eredua. EAEn, berriz, eragile euskaltzale askoren ustez, ez dago arazorik, lasai asko irakats dezakegu ikasgai bat (edo pare bat) ingelesez eta beste bat (edo pare bat) gaztelaniaz Ontzat eman dute 17/2023 Hezkuntza Legea, ezartzen duena “bi hizkuntza ofizialak eta atzerriko hizkuntza bat, gutxienez, ikaskuntza-hizkuntzatzat” hartuko direla. Hezkuntza Legearen aurka agertu denik izan da, baina bertan hizkuntza ereduak (A, B eta D) mantendu direlako, eta ez euskarari irakastorduak kenduko zaizkiolako, Nafarroan ikusi bezala. Nafarroako D ereduan ingelesez irakastea larria da, euskarari kalte egiten dion erabakia, bertan behera utzi beharreko neurria. Horretan eragile euskaltzale guztiak gaude ados. EAEn, berriz, eragile euskaltzale askoren ustez, ez dago arazorik, lasai asko irakats dezakegu ikasgai bat (edo pare bat) ingelesez eta beste bat (edo pare bat) gaztelaniaz. Horrela egin arren, eragile horiek uste dute gure ikasleek euskarazko B2 maila lortuko dutela derrigorrezko ikasketak amaitzean. Ez da egia, eta horregatik ez da egingo kanpo-ebaluaziorik, eginez gero argi geratuko litzatekeelako ikastetxe askotan ikasleek ez dutela euskarazko B2 maila erdiesten. Eskolak, berak bakarrik, ezin du jendartea euskaldundu. Are gutxiago euskarari orduak kenduta. Saldu digute ingelesa haurrek 3 edo 4 urte dituztenean sar daitekeela hezkuntzan, hain justu ere haurrak euskaraz blaitu behar direnean (etxetik euskaraz ez dakitenak, areago), eta edukiak ingelesez eta gaztelaniaz eman daitezkeela, eta horrek ez diola kalterik egingo euskararen transmisioari, ezta bestelako edukiez jabetzeko prozesuari ere. Baina ez da egia inondik ere, eta guraso eta irakasle asko ohartzen ari dira horretaz jada. Nafarroa Garaian bezala, EAEn ere, euskarazko murgiltzeari bai, hezkuntza eleaniztunaren iruzurrari ez! Adrian Unai Zelaia eta Begotxu Olaizola, Euskaltzaleen Foroko kideak
36 minutes
Nafarroa Garaian, gero eta gehiago dira PAI programa uzten ari diren D ereduko ikastetxe publikoak (“PAI: programa de aprendizaje en inglés”). Ikusi da kaltegarria izaten ari dela euskara transmititzeko eta edukiak irakasteko. Gainera, 57/2024 Foru Dekretuaren bidez, gobernua ingeleseko irakaskuntza-orduak handitzera behartzean ari da; hori ere, euskararen kaltetan. Nafarroan, alderdi politiko eta eragile euskaltzaleek argi dute: PAIren bidez, Nafarroako Gobernuak irakaskuntza-orduak kentzen dizkio euskarari. Kontsentsua argia da, foru gobernuak euskararen aurka jotzeko erabiltzen du eredu hau. Alderdi politiko eta eragile horietako askok, ordea, guztiz bestelako jarrera dute Euskal Autonomia Erkidegoko hezkuntza eleaniztunarekin: ontzat eman dute edukiak euskaraz, gaztelaniaz eta ingelesez ematen dituen eredua. EAEn, berriz, eragile euskaltzale askoren ustez, ez dago arazorik, lasai asko irakats dezakegu ikasgai bat (edo pare bat) ingelesez eta beste bat (edo pare bat) gaztelaniaz Ontzat eman dute 17/2023 Hezkuntza Legea, ezartzen duena “bi hizkuntza ofizialak eta atzerriko hizkuntza bat, gutxienez, ikaskuntza-hizkuntzatzat” hartuko direla. Hezkuntza Legearen aurka agertu denik izan da, baina bertan hizkuntza ereduak (A, B eta D) mantendu direlako, eta ez euskarari irakastorduak kenduko zaizkiolako, Nafarroan ikusi bezala. Nafarroako D ereduan ingelesez irakastea larria da, euskarari kalte egiten dion erabakia, bertan behera utzi beharreko neurria. Horretan eragile euskaltzale guztiak gaude ados. EAEn, berriz, eragile euskaltzale askoren ustez, ez dago arazorik, lasai asko irakats dezakegu ikasgai bat (edo pare bat) ingelesez eta beste bat (edo pare bat) gaztelaniaz. Horrela egin arren, eragile horiek uste dute gure ikasleek euskarazko B2 maila lortuko dutela derrigorrezko ikasketak amaitzean. Ez da egia, eta horregatik ez da egingo kanpo-ebaluaziorik, eginez gero argi geratuko litzatekeelako ikastetxe askotan ikasleek ez dutela euskarazko B2 maila erdiesten. Eskolak, berak bakarrik, ezin du jendartea euskaldundu. Are gutxiago euskarari orduak kenduta. Saldu digute ingelesa haurrek 3 edo 4 urte dituztenean sar daitekeela hezkuntzan, hain justu ere haurrak euskaraz blaitu behar direnean (etxetik euskaraz ez dakitenak, areago), eta edukiak ingelesez eta gaztelaniaz eman daitezkeela, eta horrek ez diola kalterik egingo euskararen transmisioari, ezta bestelako edukiez jabetzeko prozesuari ere. Baina ez da egia inondik ere, eta guraso eta irakasle asko ohartzen ari dira horretaz jada. Nafarroa Garaian bezala, EAEn ere, euskarazko murgiltzeari bai, hezkuntza eleaniztunaren iruzurrari ez! Adrian Unai Zelaia eta Begotxu Olaizola, Euskaltzaleen Foroko kideak
36 minutes
"Harriak Hitz" proiektuak kupulako tenpleteak eta linterna kenduko lituzke, zokalo handi bat sortuko luke eraikinaren oinarrian eta kripta bilakatuko luke eraikineko sarrera. "Itzaletik Argira" proposamenak arkuteriak osoki kendu, kripta hustu eta kristalezko begiratoki bat paratuko luke kupularen oinarrian.
"Harriak Hitz" proiektuak kupulako tenpleteak eta linterna kenduko lituzke, zokalo handi bat sortuko luke eraikinaren oinarrian eta kripta bilakatuko luke eraikineko sarrera. "Itzaletik Argira" proposamenak arkuteriak osoki kendu, kripta hustu eta kristalezko begiratoki bat paratuko luke kupularen oinarrian.
36 minutes
Eliza 2024tik ari da etxegabetzea gauzatu nahian, eta Donostiako Elizbarrutiko arduradunak ez dira aterabide bat bilatzeko eseri ere egin, Etxebizitza Sindikatu Sozialistak salatu duenez. "2020tik hainbat jabetza hotel edo etxebizitza turistikoak eraikitzeko saldu edo alokairura bideratu ditu Elizak", gaineratu du. Auzo-batzar bat antolatu dute ekainaren 5erako, eta hiri-eredu kapitalistaren aurkako manifestazio bat 27rako.
Eliza 2024tik ari da etxegabetzea gauzatu nahian, eta Donostiako Elizbarrutiko arduradunak ez dira aterabide bat bilatzeko eseri ere egin, Etxebizitza Sindikatu Sozialistak salatu duenez. "2020tik hainbat jabetza hotel edo etxebizitza turistikoak eraikitzeko saldu edo alokairura bideratu ditu Elizak", gaineratu du. Auzo-batzar bat antolatu dute ekainaren 5erako, eta hiri-eredu kapitalistaren aurkako manifestazio bat 27rako.
36 minutes
36 minutes
Bidasoko suhiltzaile-etxean egindako simulakro ariketa batekin, eta ondoko sinadura ekitaldian, sute eta hondamendien aurrean Bidasoaren bi aldeetan suhiltzaile egoitza bakar bat bezala erantzun ahal izateko hitzarmena ofizialdu dute.
Bidasoko suhiltzaile-etxean egindako simulakro ariketa batekin, eta ondoko sinadura ekitaldian, sute eta hondamendien aurrean Bidasoaren bi aldeetan suhiltzaile egoitza bakar bat bezala erantzun ahal izateko hitzarmena ofizialdu dute.
42 minutes
Los periodistas argentinos Paula Giménez y Lucas Aguilera, integrantes de medio nodal.am, permanecen desaparecidos tras haber sido retenidos junto a otros activistas internacionales en el este de Libia mientras participaban del convoy humanitario internacional Global Sumud Maghreb, una misión civil que busca romper el bloqueo sobre Gaza y entregar ayuda humanitaria a la población palestina. […]
Los periodistas argentinos Paula Giménez y Lucas Aguilera, integrantes de medio nodal.am, permanecen desaparecidos tras haber sido retenidos junto a otros activistas internacionales en el este de Libia mientras participaban del convoy humanitario internacional Global Sumud Maghreb, una misión civil que busca romper el bloqueo sobre Gaza y entregar ayuda humanitaria a la población palestina. […]
43 minutes
La Policía intervino en Alicante una copia del contrato que adjudica una supuesta comisión del rescate financiero de la aerolínea a Idella Consulenza Strategica, que los agentes creen que estaría detrás de una sociedad offshore en Dubái.
43 minutes
La Policía intervino en Alicante una copia del contrato que adjudica una supuesta comisión del rescate financiero de la aerolínea a Idella Consulenza Strategica, que los agentes creen que estaría detrás de una sociedad offshore en Dubái.
44 minutes
Registros compartidos en redes sociales muestran caída de objetos, daños menores y momentos de tensión durante el fuerte movimiento telúrico percibido en Calama, Antofagasta y otras ciudades del Norte Grande. Este artículo “Si no es terremoto no sé que fue”: Videos captan daños y fuerza del sismo registrado en la Región de Antofagasta fue publicado originalmente en El Diario de Antofagasta.
Registros compartidos en redes sociales muestran caída de objetos, daños menores y momentos de tensión durante el fuerte movimiento telúrico percibido en Calama, Antofagasta y otras ciudades del Norte Grande. Este artículo “Si no es terremoto no sé que fue”: Videos captan daños y fuerza del sismo registrado en la Región de Antofagasta fue publicado originalmente en El Diario de Antofagasta.
49 minutes
Six-year veteran of the police force, Brandon McGibbon as paying young girls to send sexually explicit photos of videos.
Six-year veteran of the police force, Brandon McGibbon as paying young girls to send sexually explicit photos of videos.
49 minutes
Materiais elaborados por instituições americanas sobre métodos de “lavagem cerebral” circularam entre agentes da ditadura militar no Brasil e inspiraram a criação de um manual sobre o tema. O documento descreve técnicas de maus tratos a prisioneiros de guerra utilizadas para convertê-los a apoiadores de regimes como os da União Soviética e da China. Algumas […] Fonte
Materiais elaborados por instituições americanas sobre métodos de “lavagem cerebral” circularam entre agentes da ditadura militar no Brasil e inspiraram a criação de um manual sobre o tema. O documento descreve técnicas de maus tratos a prisioneiros de guerra utilizadas para convertê-los a apoiadores de regimes como os da União Soviética e da China. Algumas […] Fonte
55 minutes
د «۲۵۰ ازادۍ» په نوم د دولتي او خصوصي مشارکت یو بنسټ، د دوشنبې په ماښام (مۍ ۲۵) د ویرجینیا ایالت د ارلینګټن په ملي هدیره کې د امریکايي سرتېرو د یاد او درناوي په ورځ ځانګړي مراسم ترسره کوي.
د «۲۵۰ ازادۍ» په نوم د دولتي او خصوصي مشارکت یو بنسټ، د دوشنبې په ماښام (مۍ ۲۵) د ویرجینیا ایالت د ارلینګټن په ملي هدیره کې د امریکايي سرتېرو د یاد او درناوي په ورځ ځانګړي مراسم ترسره کوي.