Open Newswire

Iruñeko Alde Zaharreko etxebizitza-blokean 11 pisu turistiko eraikitzeko lizentzia lortu zuen enpresak, baina bizilagunek eta Etxebizitza Sindikatu Sozialistak egindako borrokaren ondorioz, atzera egin du azkenean. Sindikatuak azaldu du lanean jarraituko duela, "auzoak eta etxebizitzak langile-klasearen eskuetan egon daitezen, eta ez haiekin negozioa egiten dutenen eskuetan".

Trenbide-garraio publikoak ezinbesteko zerbitzu estrategikoa izan beharko luke lurraldea egituratzeko, haren jarduera sozioekonomikoari eusteko eta karbono-isuriak murrizteko. Gai horri buruzko eztabaida ez da ia egon Nafarroan, eta AHTra murriztuta geratu da ezinbestean. Joan den abenduaren 18an, Garraio Ministerioak Iruña eta Altsasu artean AHTa eraikitzeko informazio-azterlana argitaratu zuen. Eragin handiko eta 800 milioi eurotik gorako kostua izango duen obra honek ez du eztabaida handirik piztu Nafarroako klase politikoaren artean. Berriro errepikatzen da aurreko tarteekin gertatutakoa. Baina are deigarriagoa da, Adamuzeko eta Gelidako (Bartzelona) trenbide-istripu mingarrien ostean, eta manipulatzeko asmorik gabe, egungo trenbide-ereduaren datuak eta mugak azaleratu direnean, hain larriak direnak, ezen gure buruari galdetzen baitiogu: benetan behar al dugu sozialki eta ekonomikoki jasangarriak ez diren trenak eraikitzea? Zeintzuk izan beharko lirateke lehentasunak eta zer egin genezake hauen alde? Aspaldidanik, unibertsitateko hainbat azterlanek abiadura handiaren eraginkortasun ekonomiko, sozial eta ingurumen ezaz ohartarazi izan digute. Errentagarritasun finantzariorik ez dagoenez, gizarteak ez luke inoiz berreskuratuko inbertitutako diru publikoa, eta ADIF izugarriki zorpetuko litzateke. Sozialki, hirigune handietan bizi den gutxiengo bat izango litzateke AHTaren zerbitzuen onuraduna, aldirietako trenbide-sarearen narriadura progresiboan sakonduko litzatekeen bitartean. Azkenik, AHTaren eraikuntzak, mantentze lanek dakarten isuriak eta zerbitzu honen onurak jasoko lituzkeen biztanleriaren inguruko kalkuluak eginez gero, honen guztiaren ingurumen-balantzea nahiko pobrea da, garraioaren trantsizio ekologikorako ez daukagun denbora galaraziz. Ezin gara sorgor geratu gure etorkizuna hipotekatuko duen azpiegitura baten aurrean. AHTaren alternatiba bakarra berau gelditzea da Eta iragarpen hauek guztiak azken egunotan aditzera eman izan diren datuekin berresten ari dira. AHTa hondamendi ekonomikoa da. ADIFen zor metatua 25.000 milioi eurokoa da. Orain arte, 57.000 milioi euro gastatu dira Espainiako Estatuan 3.993 km eraikitzeko: km bakoitzak 16 milioi euro balio du, eta urtean 120.000 euro behar dira beronen mantenurako. Gainkostuak ahaztu gabe: azkena "Euskal Y-ari" dagokiona da, dagoeneko 2.200 milioi eta 20 urteko atzerapena metaturik daramatzana. Zentzurik gabeko lineak inauguratzearen eromenaren ondorioz, Abiadura Handiko Trenaren aurrekontuaren %85 beronen eraikuntzan gastatzen da, eta % 15a bakarrik mantentze lanetan. AHTaren hedapen kaotiko hau oso inpaktu larriak eragiten ari da, eta herri-klaseak dira kaltetuenak. AHTa bidaiari guztien %5ak bakarrik erabiltzen du, eta %90ak aldiriko trena. Hala ere, AHTaren inbertsioa aldirikoa baino 15 aldiz handiagoa da. Eta hau guztia garesti ordaintzen ari gara, tren-sindikatuek salatzen duten bezala: langile falta, zerbitzuen atzerapenak eta ezabaketak, trenen erosotasun falta, istripuak, landa-geltokien itxierak, mantentze-baseen desegitea, pribatizazioak... Egoera honek agerian uzten du kalitate, justizia eta birbanaketa sozial eza. Eta, azkenik, AHTak ez du balio ibilgailuak errepidetik ateratzeko. Hainbeste km eraiki diren arren, tren bidezko salgaien garraioa oso urria da oraindik: tren bidezko salgaien garraioa %4-5ekoa da, eta Europan, berriz, % 30ekoa. Lurraldea artifizializatzea, zementatzea eta suntsitzea ahaztu gabe: ekosistemak zatitzen eta nekazaritza-paisaia suntsitzen duten tunelak eta biaduktuak. Datu hauek guztiek eta gehiago balio beharko lukete Nafarroan trenbideen arloan egiten ari dena zalantzan jartzeko, ekonomiaren arloan arrazionalagoa, gizarte arloan eraginkorragoa eta ingurumen arloan onuragarriagoa den trenbide eredu bat sustatzeko. Gobernuek iragartzen dutena iragartzen dutela, Nafarroan AHTaren obrarekin jarraitzeak atzerapenak eta gainkostuak metatzen jarraitzea ekarriko du, "Euskal Y-aren" bideari jarraituz. Estatuak ez du ahalmen ekonomikorik hartutako eraikuntza-konpromisoei azkar eta simultaneoki erantzuteko, ez eta herritarrek gehien eskatzen dituzten zerbitzuen mantentze eta kalitate premiei aurre egiteko ere. Ez Nafarroan, ez estatu osoan. Baina gutxinakako obrekin jarraitzeko burugogorkeria agoniko hau kolektiboki eta urteetan zehar ordainduko dugu: trenbide-zerbitzuaren narriadura progresiboa, ibilgailu pribatuaren ordezko mugikortasuna ahalbidetuko duten zerbitzu eta geraleku berriak hobetzeko eta irekitzeko atzerapena, salgaien garraioa ez haztea, eta gizarte-beharrak handitzen diren bitartean zerbitzu publikoetan inbertitzea oztopatuko duten obretan alferrikako xahuketa. Egoera honi buelta emateko hamaika arrazoi egon arren, etsipena sumatzen da, edo dena galduta dagoelako itxura. Espainiako Gobernuaren publizitate-makineria arduratzen da honetaz, eta obrak egiteko errekor gastuak iragartzen ditu, nahiz eta totalaren %15 baino ez izan. Adorea galtzeko beste elementu bat Nafarroako Gobernuaren eta AHTaren aldeko plataformaren arteko lotura eta lankidetza egiaztatzea da, abiadura handia sozialki legitimatzeko. Edota AHTa indar politikoen agendatik desagertzea, kontrako jarrera stand-by-ean jarriz, liskar publikoa saihestuz haien itun politikoen alde, eta efektu desmobilizatzailea eraginez. Hala ere, ez dago beste aukerarik. Ezin gara sorgor geratu gure etorkizuna hipotekatuko duen azpiegitura baten aurrean. AHTaren alternatiba bakarra berau gelditzea da, eta ez berau eraikitzea. Ez dago hobetzeko tarterik. Abiadura Handiaren eredua krisian dago eta trenbide-sarearen krisia eragiten ari da. Argi eta garbi aldarrikatu behar da “STOP AHT”. Trenbide zerbitzu publiko duina lortu ahal izateko, kalitatezkoa, ekologikoa, erabiltzaileen eta langileen esku egongo dena, segurua eta egungo sarea hobetuz lehentasun sozialei erantzungo diena. Ausardiaz egiten ez badugu, eta maila guztietan gehiengoren AHTarekiko gaitzespena irmoki eta era iraunkor batean agerian uzteko gai ez bagara, AHT harlauza bat izango da etorkizunerako, non, gainera, jada ez dugun tren sozial egokirik izango denontzat eta denetarako. Pablo Lorente Zapatería eta Jule Goñi Montero, Sustrai Erakuntza fundazioaren kideak

Azken bolada honetan, testuinguru ezberdinetan, mezu bera edo oso antzekoa entzun dut. Lehenengoa, duela hilabete inguru, lagun bati. “Nire 16 urteko alaba ezezagunekin geratzen da sare-sozialen bidez eta neuk eramaten dut kotxez behar duen lekura, horrela badakit non dagoen eta, gainera, ez dit gezurra esan beharrik. Berdin-berdin egingo du, horrek ez du konponbiderik, eta horrela, gutxienez, badakit non eta norekin dagoen eta zer egiten ari den”. Bigarrena, auzokide bati, duela astebete. “Nire 17 urteko semeari eta bere lagunei neuk erosten diet edaria, etxeko hozkailua ostiraletan ikusiko bazenu… gainezka izaten dut. Horrela, bederen, badakit zer edaten duen eta ez dit gezurrik esan behar”. Hirugarrena, gaur bertan, nire lankide bati. “16 urteko alabari etxeko balkoian erretzen uzten diot. Etxe barruan ez. Neuk erosten diot tabakoa, horrela badakit zer erretzen duen eta ez dit gezurrik esan behar”. Ezinezkoa al da harreman ona izatea eta geure seme-alaben autoritate-erreferente izaten jarraitzea? Nerabe horiek egiten dutena ondo ala gaizki dagoen albo batera utzita, hiru kasuetan gurasoen hausnarketa bera antzematen da: "Harreman ona izan nahi dut nire seme edo alaba nerabearekin. Nire gurasoak oso zorrotzak ziren nirekin eta horrexegatik esan behar izaten nien gezurra, baina niri ez, nire seme edo alabak ez dit gezurrik esaten, harreman ona eta irekia daukat berarekin, neuk nire gurasoekin neukana baino hobea". Zergatik mantentzen ditugu horrelako jarrerak gaur egungo guraso askok geure seme-alabekin? Neuk bi arrazoi nagusi ikusten ditut. Beharbada, adituren batek hausnarketa sakonagoa egingo luke eta taxuzkoago arrazoiak eman. Lehenengoa eta, nire ustez, pisu handien daukana: ez dugu arazorik nahi. Gure arazo eta oztopoez gainezkako egunerokotasun estresanteari ez diogu arazo gehiago erantsi nahi, eta horrelako jarrerek gure seme-alabekiko heziketa-lana modu errazago batean egiteko parada ematen digute. Ez zaigu istilurik sortzen etxeko nerabearekin aldez aurretik gaizki egingo duen hori kontatu digulako, beraz, aldez aurretik, barkatuta ez ezik, egingo duen ekintza hori nolabait justifikatzen ere saiatzen gara, "neuk ere, gaztetan, gauza bera egiten nuen baina gurasoei gezurra esaten" lelopean. Horren ildotik nire galdera: gezurra ekintza bera baino txarragoa al da? Bigarren arrazoia: seme-alaben lagunak izan nahi dugu. Harreman ona dugu beraiekin. Egia da gaur egungo gazte gehienek harreman irekiagoa eta sanoagoa dutela helduekin, ez gurasoekin bakarrik. Gizartea, arlo horretan behintzat, aldatu egin da, baina ezinezkoa al da harreman ona izatea eta geure seme-alaben autoritate-erreferente izaten jarraitzea? Ez da erraza guraso izatea eta gutako askok geuk jasotako erreferenteetatik ihes egin nahian, uste dugu, kontrakoa egiten, ondo ari garela seme-alabak hezten.   Umeek eta nerabeek erreferenteak eta mugak behar dituzte. Gurasoak behar dituzte, lagunak badituzte eta, zorionez, ez gara gu.  Jabi Elortza Antia

Ni Pasai Antxon jaio nintzen, baina gure etxean zegoen kalea bi zatitan banatuta zegoen. Gure etxea Donostiakoa zen, eta bidea pasatu eta aurrean zegoena, Pasaiakoa. Kale hura ni txikia nintzenean Iparragirre deitzen zen. Denbora gutxira Jabier Markina izena jarri zioten eta orain Eskalantegi izena dauka. Gure etxearen aurrez aurre Anunziata Ikastetxea zegoen. Orduan ez genion horrela deitzen, baizik eta “el colegio de las monjas” bezala zen ezaguna. 1939an jarri omen zuten martxan. Katalunian sortu omen zen, Vichen, moja dominikatarrak ziren. Etxe arrunt bat zen eta pisuz pisu banatuta zituzten haurrak, adinaren arabera. Mutilek ere bazuten gela bat eta azkeneko pisuan aritzen ziren ikasten, adin guztietakoak nahastuta. Mutikoekin aritzeko beti zegoen moja bakar bat, Hermana Asunción. Mutil gutxi joaten ziren eta neska asko, eta noski, beste moja guztiak neskekin aritzen ziren. Jolas garaian ere ondoan genuen Alamedara joaten ginen, baina ez genuen mutilekin batera jolas lekua konpartitzen. Neskak Kioskoren aurrean eta mutilak atzealdean. Ni 1944. urtean hasi nintzen ikastetxe honetan, Hermana Mariarekin. Neska gazte-gaztea zen eta ni oso pozik egon nintzen berarekin. Egunen batean ez bazegoen, nik ihes egiten nuen, errepidea pasatu eta nire etxera joaten nintzen, korrika batean, inor konturatu ez zedin. Baina konturatzen zenean sekulako disgustoarekin geratzen zen Hermana Maria, baita nire ama ere, eta poliki-poliki erakutsi zidaten hori ezin nuela gehiago egin. Baina kosta egin zitzaidan hori onartzea. Nik Hermana Maria maite nuen eta ez nuen beste inor nahi! Zuzendu ninduten eta 6-7 urterekin gelaz aldatu eta Hermana Natividad izan nuen irakasle. Horrekin ere oso gustura egon nintzen eta asko ikasi nuen berarekin, matematikak batez ere. Hori da daukadan oroitzapena behintzat. Lehen Jaunartzea egin behar genuenean gure taldekoek, gurasoek erabaki zuten nire lagun min Milagros eta biok beste egun batean egingo genuela.  Pasaiak sekulako ongietorria egin zion euskarari. Mojen ikastetxeak eman zion lekua ez zen batere ohikoa, baina Pasai Antxon gertatu zen! Bion gurasoak ados zeuden eta gu harrituta erabat. Eta onartu zuten eskaera. Zergatik ote zen guk aparte egite hori? Gero, askoz geroago, jakin genuen zergatik. Gure Jaunartzean bi abestik behintzat euskaraz izan behar zutelako. Eta hori orokorrean ez zen gertatzen. Milagrosek eta biok euskaraz egiten genuen eta hori merezi genuela pentsatu zuten gure familiakoek. Eta 1948ko Korpus egunean horrela izan zen. Euskaraz ikastetxean, zerbait entzuten zen lehen eguna izango zen beharbada. Eta moja guztiak oso pozik zeuden! Lehen Jaunartzea egin, gosaldu eta korrika prozesiora. Oso oroitzapen ederra geratu zitzaigun denoi. 8 eta 9 urte nituela Hermana Luzia izan zen nire irakaslea. Gero Moja Nagusia izendatu zuten, baina ni ordurako ez nengoen ikastetxe honetan. Nire gurasoek batxilerra egin behar nuela pentsatu zuten eta nik ere hori ikasi nahi nuen, gero magisteritza ikasteko. Pasaian ezin zitekeen batxilerrik egin. Pena handiz, baina Donostiako ikastetxe batean egin zuten nire matrikula. Hara joan baino lehen Instituto Peñafloridan sarrera azterketa egin behar zen, “ingreso de bachiler” deitzen zitzaion garai hartan. Nirekin zebiltzanen artean beste bi edo hiruk berdin egin zuten, beraz, tranbian edo trena hartzeko ez nintzen behintzat bakarrik ibiliko. Aurkeztu nintzen 10 urte bete nituen egun berberean eta “Apta” jarri zidaten. Horrekin baneukan posibilitatea beste ikastetxe horretara joateko .Gu oso pozik ginen. Mojak, aldiz, beraien ikastetxean Batxilergoa ematea ezinbesteko ikusiz, 1951n bi ikaslerekin abiatu zuten. Hermana Imelda aukeratu zuten horretarako, eta berehala Hermana Maria Rafaela etorri zen Batxilergo lanean laguntzeko. Donostiako ikastetxera joan nintzenean, asko gogoratzen nituen Pasaiako eskoletan nituen irakasleak, jolas lagunak, egiten genituen irteerak: S. Markosera, eta “fuente del hojara” joaten ginenekoak. Nik uste dut urtero egiten genituela irteera pare bat. Holakorik ez genuen Donostiako ikastetxean. Horixe da behintzat hainbeste urte pasata nire buruan eta bihotzean geratu zaidana. Udaretan piano eta mekanografiako klaseak ematen zituzten, eta ni beste batzuekin batera piano, mekanografía eta josten ikastera ordu pare batez joaten nintzen uztailan. Lotura beraiekiko ez zen inoiz eten. Nire anaiak 4 urte bete zituenean ere Hermana Asunciónen gelan sartu zen 1951n, Batxilergoa jarri zutenean bakarrik neskak izango ziren bere ikasleak. Eta mutilak 9 urte arte egoten ziren, beraz, nire anaia 9 urterekin atera zen, Donostiako mutilen ikastetxe batera joateko. Oraindik urte asko falta ziren neska-mutilak elkarrekin ikasteko, baimena lortzeko… Denok dakigu nork agintzen zuen! Kolegioa beste leku batean jarri zuten. Eraikuntza berri eta eder bat egin zuten. Ikasle ugari jasotzen zituzten, oso ongi zihoan, Eskalantegi kaletik goraxeago (Lorete bidea 2) dago kokatuta. Magisteritza ikasten hasi nintzenean, arratsaldetan Anunziatara joaten nintzen, batez ere gramatika eta matematika indartzeko. Magisteritza bukatu eta oposizioak prestatzen hasi nintzen. Bide batez, Elvira Zipitria andereñoarekin hasi nintzen, bidean galdu nuen euskara berreskuratzeko. Ikasturte batean asko aurreratu nuen eta bigarren ikasturtean praktikak egiten hasi nintzen bere ikastolan, berak erabiltzen zuen pedagogia aurrerakoi eta eder hura ikasteko. Nire asmoa zen oposizioak bukatu, eszedentzia eskatu eta ikastola zabaltzea, Elvirarekin ikasi nuen guztia praktikan jartzeko. 1960an ikastola jarri nuen nire etxean. Lehen urte horretan bost haur aurkitu nituen, euskaldun petoak, eta gurasoak ilusioz beteta, ikastola bat izango zutelako beren herrian. Berehala hasi ziren bost horien ingurukoak, anai-arrebak, osaba-izebak edo aiton-amonak, euskarazko klaseak eskatuz. Egun batean, non deitzen didan Hermana Imeldak, esanez ea kolegioan emango nituzkeen euskarazko klaseak. Bi talde osatuta zituztela zegoeneko. Bat 6etatik 7etara batxilerra egiten ari zirenen lehen kurtsoetakoekin eta beste bat azkenekoetako kurtsoak egiten ari zirenekin. Astean hiru egunetan joaten nintzen eta batzuetan mojaren bat ere joaten zen klaseak jasotzera, edo abesti bat erakutsi behar banien ba beraiek ere ikas zezaten. Oso ongi gogoratzen dut Hermana Asunción askotan etortzen zela eta beste batzuetan baita Hermana Imelda ere. Oso-oso gustura egin nuen lana nire txikitako ikastetxean! Eguberritan Jaiotza antolatzen bagenuen, gonbidapena egiten nien ikastolakoekin ateratzeko, eta hantxe agertzen ziren gurekin batera abesteko. Eskola Nazionaleko ikasle batzuk ere etortzen ziren eta denok elkarrekin talde eder bat antolatzen genuen. Nik ezin nuen sinistu. Baina hala izan zen: Pasaiak sekulako ongietorria egin zion euskarari. Mojen ikastetxeak eman zion lekua ez zen batere ohikoa, baina Pasai Antxon gertatu zen! 1965ean ni Donostiara etorri nintzen bizitzera eta bertan Pasaian egiten nuen lan berbera egiten hasi nintzen. Baina Anunziatako moja eta ikaskide izandako gehienekin beti mantendu izan dut harremana, egun berezietan batez ere, moja bat jubilatzen zenean edo kanpora joaten zenean, edo beste bati, moja egin zenetik zilarrezko ezkontza iristen zitzaionean egiten genuen ospakizunen bat. Eta ni jubilatuta nengoenean, 2005 inguruko urtean izango zen, nik ezagutzen ez nuen Kolegioko moja batek deitu zidan bere euskara sustatzeko mintzapraktika egiteko denboratxo bat eskainiko ote niokeen esanez. Eta astean behin elkartzeko eguna jarri genuen, eta esan zidan nire txikitako lagun batekin etorriko zela ni bizi nintzen etxera. Txikitako lagun hura ere euskalduna zen. Eta oso ongi gogoratzen nintzen beraz. Hiru bat urte pasa genituen horrela.  Argi dago ikastetxe honek euskara maite zuela eta ez zirela beste ikastetxe askotan urte horietan gertatu zen bezala euskararekiko gorrotoz bizi. Ez horixe! Orain, etapa aberats eta emankor hura bukatzera doa! Urte onak eta ibilbide luzea izan du. Donostiako danborradan ateratzen direnean eta Anunziata Ikastetxea esaten dutenean zirrara bat sentitzen dut urtero. Eta hori ere bukatuko da. Ze pena izango dugun bertan ibili ginenok! Agurra emateko ez genuke ekitaldi maitekor bat antolatu beharko kurtso bukaerarako? Ideia bat besterik ez da, baina badugu denbora zerbait egiteko! Besarkada handi-handi bat bihotzetik! Kontxita Beitia Oiarbide

Donostiako alkate Jon Insausti Biotech Foods enpresan izan da ostegunean, hiriak dituen erronka ekonomikoen inguruan hitz egiteko aprobetxatuz. Sustapen ekonomikoa bere agenda politikoaren lehentasuna dela azpimarratu du alkate berriak: “Sustapen ekonomikoa lehentasunezkoa da nire agendan, enplegu gehiago eta hobea sortzeko, enpresak erakartzen jarraitzeko eta Donostiara inbertsioak ekartzeko”.

Baionako herriko bozei buruzko eztabaida publikoa antolatu dugu Euskal Irratiek eta Gure Irratiak, Baionako Kupela Sagardotegian. Parte hartu dute Joseba Erremundegik (Jean-René Etxegarai), Jean-Claude Iriartek eta Iker Etxeparek (Henri Etxeto). Udal hauteskundeak martxoaren 15ean eta, bigarren itzulia behar izanez gero, martxoaren 22an egingo dira.

WASHINGTON — Members of Congress on Thursday sought a ruling from a federal judge to block yet another Department of Homeland Security policy that required a notice for lawmakers to conduct oversight visits to immigration detention facilities. The policy is the third from DHS Secretary Kristi Noem on the subject, and it is nearly identical to […]

Para José Carlos Portella Jr., ministro deveria deixar a corte para não arrastar Judiciário para 'campo minado' em ano eleitoral ‘Esquerda não pode ter medo de criticar o STF’, afirma criminalista sobre Toffoli no caso Master apareceu primeiro no Brasil de Fato.

A coalition of Colorado progressive and environmental groups are backing new legislation to more strictly regulate large data centers, countering an industry-endorsed bill that would pair a handful of safeguards with tax breaks to incentivize development. The centerpiece of Senate Bill 26-102, introduced this week by Democrats Sen. Cathy Kipp of Fort Collins and Rep. […]

Hundreds of students marched along Hilliard Boulevard and Bunts Road on Thursday. The post Lakewood High School students organize walkout to protest ICE [photos] appeared first on The Land.

Troças, clubes, blocos, maracatus e outras organizações desfilam pelas cidades nos próximos dias de folia 30 blocos para conhecer no Carnaval 2026 de Olinda e Recife apareceu primeiro no Brasil de Fato.

Austin police are still using license plate reader technology months after the Austin City Council ended the city’s program over privacy concerns. A KUT investigation found the Austin Police Department accessed data from Flock Safety license plate readers maintained by neighboring law enforcement agencies within the last month. The access skirts the city’s push to […] The post Austin ended its license plate reader program. Then the police department found a loophole. appeared first on Austin Current.

The National Park Service is studying the coastline’s feasibility.

(The Center Square) – King County Executive Director Girmay Zahilay on Thursday signed an executive order prohibiting federal immigration authorities from accessing non-public, county-owned or controlled spaces. The executive order also allocates $2 million to bolster protections for immigrant and refugee communities. Other provisions of the executive order include: Directing the King County Sheriff’s Office to provide publicly available protocols for responding to 911 calls reporting immigration enforcement.Directing all King County departments to support Know Your Rights resources and fully review all policies and procedures to ensure alignment with Washington's sanctuary status.Requiring King County International Airport to upgrade security cameras to monitor deportation flights. “Every resident who calls King County home, regardless of their citizenship status, deserves safety, dignity, and to live without fear or intimidation,” Zahilay said in a news release announcing the executive order. He went on to say, “Entire communities are living in fear that they may never see their loved ones again, a direct effect of federal overreach. This Executive Order is an immediate step we must take to protect the rights of King County residents, maintain community trust, and ensure local advocacy organizations have the resources they need to support impacted communities.” Critics characterize federal immigration enforcement under the Trump administration as aggressive, militarized, large-scale detention and deportation efforts that violate civil liberties, including the wrongful detention of U.S. citizens. Last month, two U.S. citizens, Renée Good and Alex Pretti, were fatally shot by federal agents in Minneapolis during intensified immigration enforcement efforts. Both shootings occurred amid rising tensions over the issue. Zahilay’s executive order takes effect immediately. This action is part of a broader push by officials in Washington to limit any possible federal immigration enforcement efforts in the state. Last month, Seattle Mayor Katie Wilson announced a series of initial steps to prepare the city for a potential surge in federal immigration enforcement. Those initial steps include directing the Seattle Police Department to verify the identification of federal agents and document reports of immigration enforcement activity, prohibiting federal immigration officials from using city-owned or controlled property for enforcement activities, and allocating $4 million to local immigrant support organizations. The state Legislature is considering House Bill 2641, which would bar state and local law enforcement from hiring former U.S. Immigration and Customs Enforcement agents. Also under consideration is Senate Bill 5855, which prohibits law enforcement, including ICE agents, from wearing masks while interacting with the public. At a news conference last month, Gov. Bob Ferguson and Attorney General Nick Brown issued a strong condemnation of recent federal immigration enforcement actions in the aftermath of the shooting deaths of Good and Pretti.

(The Center Square) - The Colorado Senate State, Veterans and Military Affairs Committee considered a bill Thursday to require firearm barrel purchases be made in-person by licensed dealers. Senate Bill 26-043 was proposed by Democratic lawmakers as part of a series of gun rights bills as the state recovers from its latest school shooting. As of press time late Thursday afternoon, the Senate committee had not taken a vote on the gun barrel bill. If passed, it would move onto the state Senate and House, chambers where Democrats hold a majority, before landing on the desk of Democratic Gov. Jared Polis. “Over the past several years, 3D printers have become more accessible, and it is becoming cheaper and easier to use them to make firearms,” said Stephen Lindley, a former law enforcement officer in San Diego and policy manager at Brady Campaign policy advocates for gun control to the Colorado senate committee. “One major component of the firearm – the barrel – is difficult and poses extreme challenges for 3D printers.” Proponents for SB 26-043 said gun barrels are the most difficult piece to manufacture in a 3D printer, which can otherwise be used to make all other parts of an unregulated “ghost” gun. While the ownership of ghost guns was banned in a 2023 state law, barrel sales remain unregulated. Proponents of the bill argued people banned from gun ownership could buy an unregulated barrel and easily put it together with a 3D printed ghost gun. “In the last three years, only one person has been convicted of the illegal transfer of firearms. All this bill does is put in place another trip wire for lawful gun owners,” Denver resident Keith Emerson told the Senate committee at the Capitol in Denver. “It could add another $150 to $200 to the gun … Everybody will be affected except the criminal owners who will just drive two hours north to get a gun barrel.” The Center Square was unable to verify the number of individuals who had been convicted of illegal firearms transfers since the 2023 legislation, but did find one example of inter-state illegal gun transfers out of Colorado from 2024. Roughly two hours north of Denver in Wyoming, gun barrels remain unregulated. General gun laws in the state have been de-regulated in recent years, including a near-total ban on gun-free zones. Several university students expressed support of the bill at the committee hearing, including Rhiannon Danborne from the University of Boulder, who said she skipped an economics class to speak at the meeting. “It will keep firearms out of the hands of people in the state who should not have them,” she said, adding that the 2023 legislation did not go far enough. Opponents of the bill argued it would do little in the way of preventing criminal gun owners from obtaining ghost guns, but would force legal gun owners to unnecessarily spend more on gun barrels. They also raised questions about the vagueness of the language of what a gun barrel could be defined as, and how gun barrels, which are usually not given serial codes, would be determined to be sold by a federally registered dealer or not. At the same time as SB 26-043 is being worked out, the Colorado legislature is considering a bill to expand the state’s Extreme Risk Protection Order or ERPOs. ERPOs allow people personally or professionally close to an individual to flag them and potentially prevent their ability to obtain a firearm, if they are considered at risk to harm others. The most recent bill would expand who can file ERPOs to “institutional petitioners,” such as schools and universities. “Teachers spend a lot of time with our children and are aware of their potential for violence,” former Colorado state Sen. Evie Hudak, a Democrat, said at a Jan. 27 hearing on the bill. “In many cases, the people who commit school shootings are connected with the school, and they nearly always exhibit warning signs.” Second Amendment advocates have raised issues about both bills’ risk of limiting personal liberties, primarily the constitutional right to bear arms. The Center Square reached out to the Colorado State Shooting Association, which is affiliated with the National Rifle Association, but did not respond by press time. The Colorado association's executive director, Huey Laugesen, was at the committee meeting and told senators he opposed the firearm barrels bill. This past September, Colorado experienced yet another mass shooting when a 16-year-old student opened fire at Evergreen High School outside of Denver. Two students were critically injured in the attack, before the shooter killed himself with his firearm. SB 26-043 is similar to a California law passed last year, which requires background checks for gun barrel purchases.

The Beach & Bay Press covers city halting the Turquoise Tower in PB over developer's conflicting hotel/apartment claims, Pacific Beach memorial for a young cyclist killed by driver, new Italian deli and Neapolitan pizza openings, Mission Bay students' documentary score, PB Elementary upgrades, and local tennis win.

WASHINGTON — President Donald Trump and his top environmental policy officer finalized a move Thursday to undo an Environmental Protection Agency regulation that laid the foundation for federal rules governing emissions of the greenhouse gases that cause climate change. At a White House event, Trump and EPA Administrator Lee Zeldin said they were officially rolling […]

WASHINGTON — The Department of Homeland Security is headed for a shutdown as lawmakers on Capitol Hill remained stuck Thursday over bans on face masks and other immigration tactics.  The department’s funding expires Friday night. A procedural vote to advance a funding bill failed in the Senate, 52-47, with Sen. John Fetterman, D-Pa., the only Democrat […]

PLUS: How Republican is Republican Enough? The post Constitution on the Menu appeared first on Montana Free Press.